Cerkiew prawosławna pw. Przemienienia Pańskiego w Lublinie

Jednym z najciekawszych zabytków Lublina, świadczących zarazem o jego wielokulturowości, jest Cerkiew prawosławna pw. Przemienienia Pańskiego. Pierwsza informacja o tej cerkwi pochodzi z 1390 r. Początkowo była to świątynia drewniana. Z 1447 r. pochodzi kolejna wzmianka o cerkwi, która ufundowana została prawdopodobnie przez księżnę kijowską Marię Iwanowną. W XVII w. świątynię przebudowano w stylu renesansowym. Przez jakiś czas obiekt ten należał do ojców bazylianów, którym skonfiskowano go po powstaniu styczniowym. Wyznawcy prawosławia odzyskali tę świątynię dopiero w 1875 r. Cerkiew została gruntownie wyremontowana, a życie religijne wokół niej rozkwitło po 1920 r. Po drugiej wojnie światowej cerkiew włączono w obręb archidiecezji warszawsko-bialskiej. Świątynia ta została zbudowana z kamienia i cegły, umiejscowiono ją na planie zbliżonym do kwadratu. Frontową część wieńczy wieża, mająca cztery kondygnacje. Najniższa kondygnacja pełni funkcję przedsionka. Wejście do świątyni ozdobione jest dekoracyjnym portalem, w którego szczycie umieszczono ikonę obrazującą Przemienienie Pańskie. We wnętrzu cerkwi znajduje się wiele niezwykle cennych malowideł, pochodzących z XVII i XVIII wieku. Szczególnie cennym obrazem jest malowidło przedstawiające Sąd Ostateczny. Lubelska Cerkiew prawosławna pw. Przemienienia Pańskiego jest najstarszą cerkwią murowaną znajdującą się na ziemiach polskich.

Brama Grodzka w Lublinie

Jednym z najwspanialszych obiektów architektonicznych Lublina, będących zarazem wspaniałą atrakcją turystyczną ,jest Brama Grodzka. Została ona wybudowana za czasów Kazimierza Wielkiego po najeździe tatarskim w roku 1341. Jej rolą było strzeżenie północno-wschodnich granic miasta. W stronę Zamku przez Bramę Grodzką biegł drewniany wiadukt. Budowla została wzniesiona w stylu gotyckim. Zwieńczona została krenelażem, a dodatkową ochronę stanowiło przedbramie wsparte przyporami. W XV i XVI w. bardzo pilnie strzeżono, by nocą nikt nie mógł się przedostać do miasta. Brama pozostawała zamknięta również dla orszaku królewskiego. Mieszkańcy nie tolerowali odstępstw od tej reguły, dlatego też zareagowali wielkim oburzeniem, gdy w nocy otwarto bramę przed podskarbim lubelskim Andrzejem Lasotą w 1504 r. Brama Grodzka uległa uszkodzeniu w czasie wielkiego pożaru, który strawił miasto w 1575 r. Jednak bardzo szybko ją odbudowano. W XVII w. zmieniony został wygląd Bramy. Została ona przebudowana w stylu renesansowym, dzięki czemu prezentowała się niezwykle reprezentacyjnie. Niestety uległa następnym zniszczeniom w czasie działań wojennych w XVII w. i na początku XVIII w., w czasie wojny północnej. Pod koniec XVIII w. Bramę po raz kolejny przebudowano, tym razem w stylu klasycystycznym. Ślady wszystkich stylów, w jakich odbudowywano Bramę, są widoczne do dzisiaj.

Turystyczny Szlak Wielokulturowy w Lublinie

Lublin ma do zaoferowania turystom wiele wspaniałych atrakcji, łączących funkcje rozrywkowe i edukacyjno-kulturowe. Jest to miasto pogranicza kulturowego, od wieków łączyły się tu wpływy wschodniego i zachodniego chrześcijaństwa. Ponadto przez Lublin już od czasów średniowiecza przebiegają liczne szlaki handlowe, co sprawia, że miasto przeniknięte jest wielokulturowością. Szlak Wielokulturowy pozwala zapoznać się ze skalą tego zjawiska. Prowadzi on śladami wyznawców różnych religii, mieszkańców o rozmaitych narodowościach, posługujących się odmiennymi językami. O różnorodności kulturowej Lublina świadczą znajdujące się na Szlaku obiekty sakralne różnych wyznań, m.in. Kościół ewangelicko-augsburski pw. Trójcy Świętej, dawna cerkiew grecka przy ul. Zielonej, miejsce, w którym znajdował się duży zespół synagogalny czy Cerkiew prawosławna pw. Przemienienia Pańskiego. Trasa rozpoczyna się od obejrzenia Pomnika Unii Lubelskiej na Placu Litewskim, przypominającego o podpisaniu tego niezwykle ważnego w dziejach Polski porozumienia. Turyści mogą zobaczyć także Pałac Lubomirskich. W jego dziejach również odbija się wielokulturowa historia Lublina. Kolejnymi obiektami na Szlaku Wielokulturowym są Zespół Szkół Ekonomicznych im. Augusta i Juliusza Vetterów, ufundowany przez ewangelików niemieckiego pochodzenia, Rynek Starego Miasta i Brama Grodzka, będąca dawniej granicą między żydowską a chrześcijańską częścią miasta. Turyści w ramach Szlaku mogą zwiedzić także Wzgórze Zamkowe oraz Wzgórze Czwartek.

Jagielloński Szlak Unii Lubelskiej

Jednym z najważniejszych wydarzeń w historii Polski było zawarcie unii polsko-litewskiej. Miasto Lublin postanowiło upamiętnić to wydarzenie proponując turystom do zwiedzania szlak upamiętniający to ważne porozumienie. Trasa wiedzie poprzez liczne obiekty będące świadkami tamtejszych wydarzeń. Zaczyna się ona w Kaplicy św. Trójcy na Zamku Lubelskim. To tutaj w roku zawarcia unii (1569) odprawiono nabożeństwo w intencji pomyślnych obrad sejmu. Kolejnym miejscem przeznaczonym do zwiedzania w czasie tej trasy jest Zamek Lubelski, wzniesiony w XIV w. Tutaj w czasie słynnych obrad sejmowych w 1569 r. Zygmunt August spotykał się z posłami. Następnym przystankiem jest Plac po Farze. W znajdującym się tu niegdyś obiekcie sakralnym odprawiano msze w intencji posłów i mieszczan lubelskich. Po podpisaniu unii Zygmunt August udał się na mszę do Kościoła Ojców Dominikanów, który jest kolejnym punktem przeznaczonym do zwiedzania w ramach Szlaku Unii Lubelskiej. Następnymi obiektami związanymi z tym historycznym wydarzeniem są Kamienica Lubomelskich, Pobernardyński kościół pw. Nawrócenia św. Pawła i Pobrygidkowski kościół pw. Wniebowzięcia NMP Zwycięskiej. Szlak wieńczy Pomnik Unii Lubelskiej na Placu Litewskim. Zbudowany w XVI w. pomnik został zniszczony przez władze carskie. Stojący do dzisiaj nowy obelisk został odsłonięty w 1826 r., dzięki staraniom Stanisława Staszica.

Szlak Zabytków Architektury w Lublinie

Lublin to największe polskie miasto na wschód od Wisły. Wyróżnia się bogatą historią, której świadectwem są wspaniałe budowle, świadczące o dawnej świetności miasta. By ułatwić turystom zapoznawanie się z bogatą historią Lublina, przygotowano dla nich Szlak Zabytków Architektury. Wiedzie on poprzez najwspanialsze lubelskie zabytki. Zwiedzanie zaczyna się od Bramy Krakowskiej, będącej jednym z najwspanialszych symboli Lublina, pełniącej niegdyś rolę łącznika między Starym Miastem a Śródmieściem. Kolejne obiekty to budynki sakralne: kościół św. Ducha, kościół św. Józefa, klasztory – Karmelitów Bosych i Sióstr Karmelitanek i oo. Kapucynów. Na trasie znajduje się także Pałac Książąt Czartoryskich, zbudowany w stylu barokowym na przełomie XVII i XVIII w., zamieszkiwany również przez Lubomirskich i Sieniawskich. Ciekawe punkty na trasie Szlaku to także m.in. Hotel „Europa” i Teatr im. Juliusza Osterwy, zbudowane w stylu eklektycznym. Do najbardziej znanych zabytków Lublina należą Archikatedra i Wieża Trynitarska, z której szczytu można podziwiać wspaniałe widoki Lublina i okolic. Jednym z końcowych przystanków jest Rynek Starego Miasta, powstały po nadaniu Lublinowi praw miejskich w 1317 r. Cztery narożne kamienice reprezentują różne style, od gotyku po klasycyzm. W centrum Rynku stoi Stary Ratusz, pełniący przez wiele lat funkcje Trybunału Koronnego. Ostatnim przystankiem Szlaku jest Zamek Lubelski, wzniesiony przez Kazimierza Wielkiego.

Szlak Znanych Lublinian

Lublin to miasto, z którym związanych było wiele znanych osób. Dlatego też podjęto decyzję o przygotowaniu dla turystów szlaku śladami znanych Lublinian. Wiedzie on poprzez punkty na mapie miasta, które w jakiś sposób były związane z wybitnymi Polkami i osobami innej narodowości, które zamieszkiwały Lublin, urodziły się tu i tworzyły. Wśród znanych Lublinian znaleźć można monarchów, poetów, pisarzy, muzyków, naukowców, ludzi Kościoła itd. Pierwszym przystankiem na tym Szlaku jest Zamek Lubelski, dawna siedziba królów polskich, którą wzniósł Kazimierz Wielki. Przebywały w nim znane postacie historyczne, takie jak m.in. Zygmunt August (tu podpisał Unię Polsko-Litewską), Władysław Jagiełło, Jan Długosz czy Jan Kazimierz. Kolejnym przystankiem na Szlaku jest miejsce, w którym stał dom Jakuba Izaaka Horowica-Szternfelda, słynnego żydowskiego jasnowidza. Następnie można zwiedzić stancję Józefa I. Kraszewskiego, pisarza, który tłem kilku swoich powieści uczynił lubelskie ulice. Turyści mogą także zwiedzać stancję, którą zamieszkiwał Stefan Wyszyński, późniejszy prymas Polski. Mieszkał on w Lublinie w czasach studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na trasie uwzględniono także miejsca związane z innymi wybitnymi osobistościami związanymi z Lublinem, m.in. z Józefem Czechowiczem, Wincentym Polem, Janem Kochanowskim, Henrykiem Wieniawskim, Janem Pawłem II i Marią Curie-Skłodowską.

Szlak Pamięci Żydów Lubelskich

Przez setki lat Lublin był zamieszkiwany przez społeczność żydowską. Do dziś zachowały się liczne ślady związane z kulturą judaistyczną, które stanowią atrakcję turystyczną dla osób pragnących zapoznać się z historią miasta. Dla turystów przygotowano szlak śladami lubelskich Żydów. Żydzi zamieszkiwali głównie okolice zamku. Tę część Starego Miasta nazywano miastem żydowskim. Żydzi zamieszkiwali licznie Lublin od czasów średniowiecza do II wojny światowej, kiedy to Niemcy dokonali eksterminacji narodu żydowskiego. Okupanci zniszczyli znaczną część materialnej kultury żydowskiej, wraz z kirkutami i synagogami. Zachowały się jednak pewne elementy, świadczące o obecności Żydów w dawnym Lublinie. Pierwszym przystankiem na Szlaku Pamięci Żydów Lubelskich jest kamienny obelisk na Placu Zamkowym, na którym przedstawiono plan dawnej dzielnicy żydowskiej, powstałej w XVI w. Następnie turyści mogą zwiedzić neogotycki zamek, który od XIX w. pełnił funkcje więzienia, również dla Żydów, szczególnie w czasach okupacji hitlerowskiej. Kolejne przystanki to obelisk w miejscu dawnej synagogi, Stary i Nowy Kirkut, a także budynki należące niegdyś do społeczności żydowskiej, takie jak Dawna Uczelnia Mędrców, Dawny Szpital Żydowski, jedyna zachowana bożnica itd. Na trasie Szlaku znajduje się także m.in. Pomnik Ofiar Getta oraz Brama Grodzka, będąca dawniej granicą między miastem chrześcijańskim a żydowskim. Przewidywany czas zwiedzania Szlaku to 3-4 godziny.

Brama Krakowska w Lublinie

Jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Lublina jest Brama Krakowska, znajdująca się na pl. Łokietka. Została ona zbudowana w połowie XIV w., po najeździe tatarskim za czasów Kazimierza Wielkiego. Brama Krakowska jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Pełni rolę łącznika między Starym Miastem a Śródmieściem. Ulokowano w niej Muzeum Historii Miasta Lublina. Swoją nazwę Brama zawdzięcza temu, że na jej osi znajduje się trakt prowadzący do niegdysiejszej stolicy Polski, czyli Krakowa. Nazywana bywa Bramą Wyższą, w odróżnieniu od Bramy Grodzkiej – Niższej. Przez lata Brama pełniła funkcję reprezentacyjnego wjazdu do miasta, przez który do Lublina wjeżdżali monarchowie i posłowie. Dziś można zaobserwować w budowie Bramy nawarstwienia pochodzące z różnych epok. Najstarsza część Bramy, w stylu gotyckim, wykonana została z cegły i kamienia wapiennego, układających się na zewnętrznych ścianach w motyw szachownicy. Z kolei dwukondygnacyjna nadbudowa, charakteryzująca się układem cegieł w dekoracyjne ukośne pasy, pochodzi z XV w. W XVI w. zbudowanoprzedbramie, które miało podnosić poziom bezpieczeństwa miasta. Zostało ono zwieńczone dwiema narożnymi wieżyczkami. Dodatkowe zabezpieczenie pełnił most, przerzucany nad suchą fosą od pl. Łokietka. Brama zamykana była żelazną kratą. Najprawdopodobniej w XVI w. zbudowano ośmioboczną część Bramy. Dziś Brama Krakowska jest jednym z najwspanialszych zabytków Lublina, świadczącym o dawnej wspaniałości tego miasta. Koniecznie należy ją zobaczyć w czasie zwiedzania Lublina.

Niesamowite Lubelskie Podziemia

Lublin to niezwykle atrakcyjne turystycznie miasto, mające do zaoferowania wiele wspaniałych zabytków. Jednym z najciekawszych miejsc, jakie należy odwiedzić w Lublinie, są Lubelskie Podziemia, czyli 300-metrowa trasa turystyczna, biegnąca pod Starym Miastem. Trasa ta została oddana do użytku w 2006 r. i cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Korytarze i sale przeznaczone do zwiedzania ułożone są na trzech kondygnacjach, od 9 do 12 metrów pod ziemią. Początek trasy umiejscowiony jest pod Lubelskim Trybunałem Koronnym, dalej biegnie ona pod ulicami Złotą i Archidiakońską, a kończy się w kamienicy na Placu po Farze. Cała podziemna trasa jest oświetlona. Turyści mogą zobaczyć lochy Trybunału Koronnego i oraz piwnice zbudowane w XVI i XVII wieku. Historia tych piwnic sięga najświetniejszych czasów w dziejach Lublina. W tym okresie miasto było jednym z ważniejszych ośrodków handlowych i słynęło z organizowania wspaniałych jarmarków, słynnych w całej Europie. Udostępniane dziś turystom podziemia pełniły wówczas rolę składów kupieckich. Dodatkową atrakcją dla zwiedzających jest multimedialna (wykorzystująca światło, dźwięk i ruch) wizualizacja wielkiego pożaru, jaki wybuchł w Lublinie w 1719 r., przewidziana na końcowy etap trasy. Zwiedzanie trwa około 45 minut. By móc skorzystać z tej atrakcji, należy udać się do Trybunału Koronnego na Rynku Starego Miasta.

Walory turystyczne Lublina

Lublin to miasto wojewódzkie, leżące we wschodniej Polsce nad rzeką Bystrzycą. Jest największym polskim miastem na wschód od Wisły. W przeciwieństwie do innych dużych miast, Lublin może się poszczycić panującą tu atmosferą spokoju i ładu. Przepięknie odnowione Stare Miasto, wyłączone z ruchu samochodowego, zachęca do spacerów. Lublin oferuje turystom wiele wspaniałych atrakcji. Miasto może poszczycić się bogactwem zabytków, do których należą m.in. Zamek, Brama Grodzka, kamienice przy Rynku, Archikatedra św. Jana Chrzciciela, Wieża Trynitarska czy Plac po Farze i wiele innych. W Lublinie znaleźć można pozostałości po zamieszkującej niegdyś licznie to miasto społeczności żydowskiej, takie jak kirkuty, synagogi i mykwy. Lublin to miasto wielu muzeów, takich jak np. Piwnica pod Fortuną – nowoczesny obiekt, w którym można poznać bogatą historię miasta, czy Państwowe Muzeum na Majdanku, przechowujące przedmioty przypominające o męczeństwie więźniów Obozu koncentracyjnego Majdanek. Wśród ciekawych atrakcji turystycznych można znaleźć Muzeum Wsi Lubelskiej, ukazujące bogactwo kultury ludowej okolic Lublina. Największe polskie miasto na wschód od Wisły oferuje więc wiele atrakcji, zachwyca spokojną atmosferą i bogactwem zabytków. Lublin zapisał się na trwałe w przeszłości Polski, a teraz ma okazję znów stać się interesującym punktem na mapie kraju.